FANDOM


II bitwa o Tabork - druga bitwa o miasto Tabork. Miasto bronione przez sojusznicze siły Tualegów i helleńskich piratów, atakowane przez arydzkie wojska pod wodzą wakira Selethena i drużynę Czapli. Czaple usiłowały pomóc wakirowi w odbiciu miasta z rąk tualeskich przestępców.

Przebieg bitwy Edytuj

Bitwa morska Edytuj

Piraci z miasta zauważyli przepływający statek kupiecki. Wypłynęli z portu swoim statku, "Ishtfanie", ale ich kapitan, Philip został w mieście. Wysłał na napaść swojego zastępcę, Kyriosa. Chcieli napaść na statek, ale on okazał się być wilczym okrętem, dokładnie "Czaplą". Skandianie dokonali abordażu i przejęli "Ishtfanę". Potem popłynęli po arydzkie wojska na lądzie.

Atak z dwóch stron Edytuj

Czaple i arydzcy żołnierze, na przejętej "Ishtfanie" wpłynęli do portu. Pierwszym, którym się zorientował, był Philip. Nie zdążył jednak się tym nacieszyć, ponieważ dostał strzałką Lydii w pierś. Skandianie i Arydzi wyszli na ląd i zaatakowali. Początkowo wygrywali, torując sobie drogę przez Tualegów. Niestety nagle do miasta przybyło dodatkowych pięćdziesięciu tualeskich wojowników, o których Skandianie nie wiedzieli. Zaczęli się cofać pod naporem przeważających wojsk.
W tym samym czasie Selethen i reszta Arydów zaatakowali mury miasta. Rzucili liny i drabiny, i zaczęli się wspinać. Wtedy Tualegowie zauważyli ich i chcieli się bronić, więc rzucili się do broni. Niestety Arydzi nie mogli długo wytrzymać na murach, gdyż byli atakowani przez Tualegów.

Pomoc niewolników Edytuj

Skandianie mogli przegrać bitwę. Na szczęście Lydia wpadła na pomysł, żeby przyprowadzić niewolników z "Ishtfany" na pomoc. Udało jej się przekonać niewolników, by pomogli w walce. Gdy przybyli, Skandianie byli już tuż tuż od przegranej. Ale niewolnicy ruszyli do ataku, a wtedy Czaple i Arydzi nabrali nowych sił i ruszyli na zdezorientowanych Tualegów, zmiatając ich z pola bitwy.

Starcie pod murami Edytuj

Skandianie i Arydzi pobiegli na pomoc Selethenowi i jego wojskom, uwięzionymi pod murami. Tualegowie, nie spodziewając się ataku z drugiej strony, byli zdezorientowani. Wtedy wojska wakira również ruszyły do walki. Udało im się wziąć w kleszcze Tualegów i ich pokonać. Niestety jeden z pustynnych bandytów ciężko ranił Ulfa. Jednym z ostatnich Tualegów był Iqbal, który zamierzył się z wściekłością na Selethena. Wakir już patrzył śmierci w oczy, gdy Iqbala trafiła strzałka w pierś. Była to strzałka Lydii.